VOORSTRAAT

loop ik op een winteravond
naar het huis dat niet meer bestaat
boven mij vertelt mijn vader
zijn onbegrijpelijk grotemensenverhaal
ik ruik weer het werkpak van grootvader
die de vuren stookte van de gasfabriek
en de jas van opa marskramer die stad
en land afliep met de mars op zijn rug

zij zijn niet meer die ze waren
ook straten lopen in de schemer uit de pas
worden opnieuw uitgevonden
als hun kinderjaren zijn stuk gerenoveerd

ik loop door de voorstraat van vroeger
op jongensschoenen maat zesendertig
in moeders genaaide singerjas
met diepe zakken tegen winterhanden
over kinderhoofdjes voor sleperskarren
langs roestige pakhuizen
vol gele vlekken alsof de lantaarnopsteker
met de trekhaak op stok voorbij is gekomen
hij schildert met gaslicht plaatjes voor toverlantaarns
stadsstraten gesneden uit schilderijen van Breitner
ik ben op weg naar verloren jaren

Published in: on augustus 21, 2015 at 2:53 pm  Geef een reactie  

HET HONDJE VAN SYBREN

je loopt met de dood
als een dode hond achter je aan
een gebrild reclamehondje
met een vlek op zijn kop als een derde oog
je kent hem ten dele
zoals ook jij ten dele gekend bent
zoon van minnema
die kierkegaard leest als een boer zijn corintiers 13
door een spiegel in een duistere rede

de hond met een bril van drie glazen
loopt met zijn voorhoofdsoog achter je aan
jij zweet geschiedenis uit
van holle minuut naar minuut
in lege luchtgraven houd jij je schuil
losse tranen lopen voor je uit
in translation

je loopt met de dood
als een dode hond achter je aan
hij blaft en hij blaft
tot jij tussen de sterren heen bent gegaan
hij kende ten dele
nu kent hij van aangezicht tot aangezicht
sybren polet van diapsalmata
van refreinen de dichter

in korte zomernachten blaf je

Published in: on augustus 10, 2015 at 9:30 am  Geef een reactie  
Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 55 andere volgers