HONDSDAGEN

rechtop staan de wolken nu de avond valt
een koele zon van na de regen
sloten ademen nevels
paarden stoten tegen hekken
hunkeren naar de stal

de peppels praten in zichzelf
hun toekomst is een herinnering

we schenken nog een keer de glazen in
niet om weemoedig te bedenken
wat aan augustus gaat ontbreken
de winter is nog ver er komen zeker
septemberdagen die op zomer lijken
zeggen we
en kijken glas geheven
even schuchter van elkander weg

zien de mist zijn kille deken leggen

Published in: on augustus 17, 2017 at 9:48 am  Geef een reactie  

NAZOMER

te vroeg voor levensmoe
voor jongensdroom te laat
verschralen de dagen
verbloemen dahliatuinen
hun midlive-crisis
op onzichtbare trampolines dansen
muggen boven spireabejaarden

in roerloze bomen verzamelt zich
het vroegere donker
soms haast onmerkbaar
trekt een huivering door hun kruinen
alsof zij vermoeden
dat zomer zachtjes de deur dicht doet
augustus van de dood al voorbij is

Published in: on augustus 10, 2017 at 8:40 am  Comments (1)