TELRAAM

snachts neem ik de uitzinnige ruimte de maat
meet zwarte gaten waar verdwaalde werelden in struikelen
lichtflitsen van botsende sterren

overdag ben ik mantelzorger van ooievaars met altzheimer
dring kooien binnen om stervende mensapen gedag te zeggen
ontwerp loopmachines voor schoothondjes met dwarslaesie
ooglenzen tegen staar bij amersfoortse giraffen
zichtrefleksen in de schedel van blinde walrussen

overspannen geraakt door het falende weten
ontvlucht ik een wereld op haar retour
in mijn bagage de wormen
die de grond bouwrijp maken
in buitenaardse moestuinen
containers met groentestekjes
om te overleven op planeet k upv 17
niet in de werklijkheid maar in herinneringen

vroeger schatte ik de zandvoorraad van woestijnen
hoeveel waterdruppels van de atlantische pasten op mijn telraam
hier turf ik de uren van een tijd die niet bestaat
in elke slaap bezoeken mij de doden

Advertenties
Published in: on januari 19, 2018 at 9:47 am  Comments (1)  

STILTE LEZEN

als wij alleen maar konden fluiten
met de stem van een merel
of tierelieren als een leeuwerik
dan kenden we geen begripsverwarring
hoefden niet van mening te verschillen
twitterend ruzie maken misschien
om een kruimeltje van niks
maar ook vrede sluiten
door te koeren als een woudduif
we zouden elkaar begrijpen
met de kwinkslag van een vink
zonder een woord te verspillen
we kenden geen achterklap
en omgekeerd bedoelen
geen loze beloftes
bezworen en vergeten
of leugentjes om bestwil
wel zwijgende zwanenliefde
trouw voor een levenlang
we konden de taal voorbij
met de ogen dicht de stilte lezen

Published in: on januari 14, 2018 at 6:54 am  Geef een reactie