MOESTUINEN

drassige kluiten wentelen zonlicht
in de verte roept het onland
de roerdomp blaast in het oeverriet
boven de wei buitelt de kieviet
de moestuin is een vloer in de dag
waardoor de spa zijn sporen trekt

boer van vier jaargetijden
schep ik een eettuin
geef met touwlijnen de grenzen aan
van de groentebedden
zet het aardappelland uit
merk de plek waar de kool wordt geplant
richt de aarde in voor de zomer
met het oog op de winter

stroop geen jachtgebieden meer af
voed mij niet met roofbouw uit bossen
vestig mij aan een zwenkende voorde
klompenvrouw op de deel
vee in de grupstal
houtvuur onder bakkersoven
met de zon in de nek onderdruk ik
de hunker naar een andere eeuw

Published in: on mei 20, 2016 at 2:37 pm  Comments (2)  

STEEN

het licht stond haaks op de dag
de wind droeg een regenjas
en woelde in helmgras en zand

hij lag er zo verwezen bij
alsof hij pas gevallen was

na de kelvinkou van de ruimte
en de bodemloze nacht
zocht hij de warmte van mijn hand

een steen verslijt geen tijd
ligt zonder toekomst en verleden
in de smalle eeuwigheid
van het heden

ademt zonder mond
zijn hartslag is niet na te meten

als ik even eindeloos bestond
ik zou zijn zuchten horen
zijn langzame gedachten weten

Published in: on mei 7, 2016 at 7:54 am  Geef een reactie  
Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 61 andere volgers