DIERMEN

richtingsborden verroesten
namen tot orakelspreuken
om de schijn van levensmoe
te mijden speelt de middag
met mistig zonlicht

sprakeloos dommelt het gehucht na de winter
met woonboerderijen en hooischuren
in afwachting van een feest
dat nooit losbreekt
steekt een huisje timide de vlag uit

in een wei raakt het roerloze paard
niet uitgekeken op de kluiten
van een geploegde akker
die open en bloot ligt te wachten
op de lange arm van de zaaimachine

knotwilgen betreuren hun gesloopte kruinen
langs klinkerstegen doodlopend
naar de zee uit een eerdere eeuw
kolonies wintergasten slapen langs de snelweg
die het van zijn trage horizon berooft

Advertenties
Published in: on juni 15, 2018 at 9:37 am  Geef een reactie  

RIVIERENLAND

onstilbaar schommelen
veerponten aan de vlonders
meegaande boogbruggen buigen
zich voor een heen en weer
over de eenkennige rivier
onomkeerbaar op weg
naar een bodemloze dood
visdieven vliegen vissend mee
en trager in spiegelbeeld
de condoleance van een wolk
in de uiterwaard dommelen kolken
dijkhuizen blijven achter
graven met afkalvende gevels
zich dieper het kwelwater in
op het dageind vouwen boerderijen
hun boomsingels dichter om de erven
kronkelstegen verklaren
dijkdorpen onbereikbaar
geuren weiden naar hooi op zwil
legt de avond stroken nevels
in de open handpalm van rivierenland

Published in: on juni 8, 2018 at 9:45 am  Comments (2)