ORION

wij zullen er niet meer zijn
als het park oerwoud is geworden
de zin kwijt van wind en ruisen
onze sporen uitgewist

overbodige zomers verloren
in glazen weerhuizen
de nood van winters
nodeloos opgerakeld

niet langer het verleden
in kluizen verzameld
om uur na uur te herijken
met duurzame medaillons
tegen het redeloos vergeten

maar gebukt onder vuurvaste
stilten een schuilhut zoeken
in het grote verbijsterbos

eens als wij niet meer zijn
wonen in raadsels
achter schemergebieden
onder falend maanlicht
en een scheefgezakte orion

Published in: on juni 29, 2015 at 8:44 am  Geef een reactie  

MIJN ANDER IK

op zonloze dagen onvindbaar
foto’s in oude schoendozen
bewaard liegen herkenning
tot vergelens toe

maar tekent het licht regenbogen in glas
dan klemt hij zich vast aan mijn schoenzool
omcirkelt een middaglang mijn gang

hoe lager ‘s avonds de zon schijnt
des te grijzer verft hij
het groen van het verste rietbos
de wereld is te klein
voor de schim die mij schaduwt

als de zon de dag dooft
speelt hij de vleugellamme kieviet
die eierrovers om de tuin leidt
tot het donker hem roept
voor de thuisreis

dan vliegt mijn icarus
op zelfbedachte vleugels
de nacht binnen
stille getuige van mijn slaap
met geleewiekte vogels
tot aan de nok toe bewoond

Published in: on juni 23, 2015 at 9:22 am  Geef een reactie  
Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 55 andere volgers