ALS DE DAG ZIJN LUIKEN DICHT DOET

op de straatweg schreeuwt een ambulance
onheil waait door het dorp en over
ik beluister geluiden met meer argwaan
sedert je op reis bent

afstand doen en bewaren is een dubbelgevoel
zo oud als de wereld verwacht ik
daarom denk ik veel aan je sinds je uit huis bent
je bent oud en wijs genoeg
en loopt niet in zeven sloten tegelijk
maar sinds je door de sluizen
van ijmuiden het land hebt verlaten
bestudeer ik dagelijks marine traffic
het scherm wemelt van stippen buitengaats
dat bibberende rooie puntje ben jij
gisteren lag je nog voor de haven van calais
je dobberde daar wat rond
op weg naar dover appte je

ik herinner me nog goed hoe ik je
over de rails van het spoor moest dragen
om utrecht-oost achter ons te laten
op weg naar blauwkapel
je was als de dood voor de trein
nu vaar je schoksgewijs het kanaal over
ik kijk gespannen toe hoe je vordert
hoe betrouwbaar is voor jou de zee
of
zijn het toch vaderhanden
die je nog altijd dragen
waar je ook bent
het is maar een gedachte natuurlijk
ik heb hem aan niemand voorgelegd
op een reactie hoef ik niet te rekenen
sommige vragen zijn ook te moeilijk
lijken te veel op een antwoord
(naschrift 21-11-2018)
als de dood onverwacht een rol speelt

Advertenties
Published in: on november 22, 2018 at 8:57 am  Geef een reactie  

The URI to TrackBack this entry is: https://gerritpleiter.wordpress.com/2018/11/22/als-de-dag-zijn-luiken-dicht-doet/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: