SEPTEMBER

windstil licht schuifelt
haast onmerkbaar
naar waar en wanneer

weegt zijn soortelijk gewicht
voor bejaarde dagen

ook vandaag wordt het nooit
voltooid verhaal
weer te vroeg verteld

kievieten drijven
in buien zwartwit
van weiland naar weiland

populieren schuieren
hun schaduw
tot een jas van kilte
om de schouders
van magere hekken

tussen gekreukelde lisdodden
branden toestebolten
doodkaarsen
op het graf van de zomer

Advertenties
Published in: on september 13, 2019 at 9:00 am  Geef een reactie  

ANDANTE

wolken lagen een middag lang laag op de horizon
waarachter een noodweer zich verzamelde
zo traag als jaren herinneringen tomen
in de halsters van een geheugen
verliep de zwaarmoedige namiddag

in bewegingloze struiken
hurkten op onraad verdachte merels
peppels verstarden sprakeloos
langs lijnrechte singels
hun geritsel voorgoed uitgepraat

een treurwilg was opgehouden
zijn langzame overlijdensberichten
te schrijven op het glanzende glas van de vijver
zijn spiegelbeeld luisterde meelevend
naar een verdriet dat van geen einde wist

toen schaduwen slecht ter been
zich terugtrokken naar de uithoeken van het park
wierp een rukwind regendruppels
naar de laaghangende takken van de mangolia
op het wandelpad dansten ontbolsterde kastanjes

werd een ingehouden vermoeden werkelijkheid
was jij het die schemering schilderde op het gazon
hoorde ik jouw stem achter de vlagende wind
was het jouw hand die een rimpelende gedachte
zorgeloos glad streek

Published in: on september 5, 2019 at 8:40 am  Geef een reactie