HANNEKEMAAIER

in de samenspraak van weerbarstige grutto’s
wordt mijn naam niet meer genoemd
ouder worden is een langzame emigratie
landverhuizen uit het bekende van horen zeggen

plantsoenen werden geasfalteerde
skeelerbanen van smartphones
singels woonboulelevards
voor opgehokte houders van postduiven

uitgemergeld ligt het landschap
van de voorsteden
over het onland van vroeger
de verleerde kleiwegen verhaspeld

nergens was god zo aanspreekbaar
als in de taal van het kniehoge hooiland
in de slaap hoor ik nog het gebed van slissende zeisen
wakker weet ik niet meer waarom en waartoe

Advertenties
Published in: on oktober 21, 2017 at 8:13 am  Geef een reactie  

GROENVROUW

heeft eigenheimers lief sust opgekropte sla
blust met handgebaar opstand van sperzieboontjes
onze groenteman die seksueel een vrouw is
en bij van dale tekstueel groenvrouw mag heten

aan alles komt een eind ook aan een groenvrouw
die onherkenbaar in haar hemajurk te kijk lag
de zieleherder kende geen gebrek aan woorden
heeft een preeklang haar de hemel in geprezen

knollen voor citroenen had zij ons niet gesleten
armoezaaiers appeltjes voor de dorst beloofd

nog altijd toegerust met klant gericht geweten
heeft zij de hel op aarde crematorisch nagebootst

toen wij murw geluisterd huiswaarts togen
kringelden sliertjes groenvrouw boven ons hoofd

Published in: on oktober 12, 2017 at 2:32 pm  Geef een reactie