PERIKELS

het land werd steeds meer land
ook zomer en winter houden droge voeten
de dag is sindsdien al eeuwen van plan
zich tot vervelens toe te herhalen
maar wordt te vaak in zijn opzet gestoord
een hooiwagen verliest zijn wiel
een leeuwerik verslikt zich in zijn lied
en tuimelt terug in de slootwal
een gans houdt zijn ophok voor gezien
en graast zich lam in de moestuin van buurman

het huisje in de dijkvoet
ligt zich al eeuwen te beraden
op het begin van zijn bestaan
zakt steeds dieper weg
in de grond en zijn verleden

om te redden wat niet meer te redden valt
verklaart het zich tot rijksmonument
erfgoed gedoemd om voorgoed te verdwijnen
in zijn eigen geschiedenis

Published in: on november 13, 2019 at 9:58 am  Geef een reactie  

VELUWE

het koperwiekje snabbelt
aan de laatste bessen
een vriendje van aristoteles
heet nog altijd koning van de winter
zwart verft november het goud van eiken
verfomfaait het zomers schoonschrift
tot de stijl van sloddervossen
een rukwind bladert onverschillig
door het bermboek
leest in het warrig hakhout
de gekortwiekte levensduur
van regendagen
hoge dennen beluisteren
hun eigen lui gezang met weerzin
somber golft de uitgebloeide heide
tegen de renderklippen op
met een omfloerste blik
bekijkt het vergezicht de horizon
op kaal geschoren weiden van de dellen
spotten puberlammeren
met de bezorgde vraag
van moederschapen
wie herdert straks de kudde
als de winterwolven
uit het donker bos opdagen

Published in: on november 2, 2019 at 10:34 am  Geef een reactie