wijst gepensioneerde hoeven aan
met regenvingers van de stegen
waar merelfluiten daglicht karnt
tot botergoud op morgenruiten
strooit appelbloesems over bomen
spreidt roomwit over krenten
legt windrichting uit aan vogels
spreekwoorden aan fluitekruid
kent alle talen van de wereld
maar meer nog dan talen spreken
is de taal van de wereld verstaan
gepraat van voorjaarsregen
gesprek van de langzame wolken
diepe gronden van stilstaande waters
wolken bouwen boven de rivier
een alpenlandschap op de horizon
beneden neemt roodbontvee de wei te grazen
schrijven meeuwen met siberisch krijt
een wit gedicht over binnendijksland
zo vaak ik de dijk beklom
eeuw in eeuw uit in een ander lichaam
loper naar een hanzestad
een schuilplaats een klooster
marskramer zwerver lijfeigene
gildebroeder middeleeuws devoot
hoe vaak al niet beklom ik de dijk
en altijd de stokkende adem
ruimte die boven de rivier zich uitrolt
uiterwaarden hanken wilgenbossen
de zeilen de zwoegende boten
en altijd dezelfde verwondering
ijssellandschap buiten de tijd
